112.Ο ΜΥΘΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ

 

ΜΥΘΟΣ 6^ος

 

O MΥΘΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ

 

1.Πρόσωπα και ονομασίες του μύθου

 

Θησέας. Βασιλιάς των Αθηνών, γιός του βασιλιά επίσης των Αθηνών Αιγέα και της Αίθρας και ο πιο δημοφιλής ήρωας στην αρχαία Ελλάδα μετά τον Ηρακλή.

Αιγέας. Ο ένατος στη σειρά μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αθήνας, όπου βασίλεψε γύρω στον 13ο αιώνα π.Χ. Καταγόταν απ' ευθείας από τη γενιά του Ερεχθέα. ιδρυτή των Αθηνών.

Αίθρα. Κόρη του βασιλιά της Τροιζήνας Πιτθέα και μητέρα του Θησέα.

Περιφίτης.  Στην  πορεία του ο Θησέας προς  την Αθήνα, όπου βασίλευε ο πατέρας του, έφτασε πρώτα στην Επίδαυρο, όπου συνάντησε το ληστή δολοφόνο με το ψευδώνυμο Κορυνήτης ,γιατί σκότωνε τα θύματά του με ένα ρόπαλο.Toυ το άρπαξε και τον σκότωσε μ’αυτό.

Σίνης. Στον Ισθμό της Κορίνθου, μετά την Επίδαυρο, συνάντησε το ληστή με το ψευδώνυμο Πιτυοκάμπτης. Αυτός  σκότωνε τα θύματά του ενώνοντας δύο πεύκα(πιτύες) ανάμεσα στα οποία έβαζε τα δύο πόδια του θύματος. Άφηνε μετά τα δένδρα και έτσι τα έσχιζε στα δύο. Ο Θησέας τον σκότωσε με τον ίδιο τρόπο των δένδρων.

Κρομμυώνιος. Στην περιοχή του Κρομμυώνα, όπου σήμερα η περιοχή των Αγίων Θεοδώρων, σκότωσε τον Κρομμυώνιο ονομαζόμενο κάπρο, που προκαλούσε στην ευρύτερη περιοχή μεγάλες καταστροφές.

Σκίρωνας. Ληστής στην περιοχή της Κακιάς Σκάλας ,που λεγόταν Σκιρωνίδες Πέτρες, κοντά στα σημερινά Μέγαρα. Αυτός σκότωνε

τα θύματα του βάζοντας τα να πλένουν τα πόδια τους και με μια κλωτσιά τα έριχνε στον γκρεμό, όπου τους έτρωγε μια τεράστια χελώνα. Τον σκότωσε κι αυτόν ο Θησέας στην ίδια πορεία με το ίδιο τρόπο του ληστή.

Κερκύωνας. Ληστής στην περιοχή της Ελευσίνας ,που σκότωνε τα θύματα του με ένα σφίξιμο του λαιμού και χτυπώντας το κεφάλι του στη γη. Κι αυτόν τον σκότωσε με τον ίδιο τρόπο, στην ίδια πορεία.

Πολυπήμονας. Ήταν ο πατέρας του Σίνη που ήταν γνωστός ως Προκρούστης. Δρούσε στην Ιερά Οδό, κοντά στο σημερινό Δαφνί. Εξάρθρωνε τα πόδια των θυμάτων του ή τα έκοβε για να χωρέσουν σε ένα κρεβάτι ή τα τέντωνε για να καλύψουν το κρεβάτι οπότε πέθαιναν από το τράβηγμα .Τον εξόντωσε κι αυτόν ο Θησέας κόβοντας το κεφάλι και τμήμα από τα πόδια του για να χωράει στο κρεβάτι του.

Μήδεια.Κόρη  του βασιλιά της Κολχίδας  Αιήτη και της Ωκεανίδας ή της Εκάτης. Από τη θεία της  Κίρκη, είχε μάθει την τέχνη της μαγείας, την οποία χρησιμοποιούσε σ' όλη τη ζωή της.

Μινώταυρος. Τέρας με ανθρώπινο σώμα και με κεφάλι και ουρά ταύρου. Ήταν προϊόν του έρωτα της Πασιφάης με έναν λευκό όμορφο ταύρο, που έστειλε ο Ποσειδώνας στο Μίνωα με  εντολή να τον θυσιάσει. Ο Μίνωας δεν υπάκουσε, άλλαξε ταύρο και ο Ποσειδώνας εκδικούμενος ζευγάρωσε τον λευκό με την Πασιφάη και από το ζευγάρωμα γεννήθηκε ο Μινώταυρος.

Παναθήναια. Η μεγάλη γιορτή της Αθήνας, που γινόταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμήν της θεάς Αθηνάς.

Αθηνά. Θεά της σοφίας, της χειροτεχνίας, της τέχνης, του πολέμου, της διπλωματίας, της ύφανσης, της ποίησης, της ιατρικής, του εμπορίου και της στρατηγικής.

Ιππολύτη.  Βασίλισσα του λαού των Αμαζόνων και κόρη του θεού Άρη.

Αντιόπη.  Αμαζόνα κόρη του θεού Άρη.

Αμαζόνες. Ήταν νομαδικός λαός κυνηγών και πολεμιστών στα σύνορα Ευρώπης, Ασίας ,που όλους  οι Έλληνες τους ονόμαζαν γενικά Σκύθες. Επειδή όμως οι γυναίκες   ήταν ισότιμες σε όλα με τους άνδρες και πολεμούσαν στο πλευρό τους, οι Έλληνες έπλασαν το μύθο μιας πολεμικής  φυλής αποτελούμενης μόνο από γυναίκες.

Άδης. Ο κάτω κόσμος της αρχαιότητας. Εκεί που κατά την άποψη των αρχαίων κατέληγαν οι ψυχές  μετά το θάνατο. Έτσι όμως λεγόταν και η θεότητα που ήταν υπεύθυνη για τη λειτουργία του. Άλλη ονομασία του ήταν Πλούτωνας, που ήταν ο θεός, αδελφός του Δία.

Περσεφόνη. Ήταν κόρη της θεάς Δήμητρας  και του Δία. Ο Άδης(αναφερόμενος και Πλούτωνας) την ερωτεύτηκε και την ζήτησε από τον Δία. Με τη βοήθειά του την απήγαγε στον κάτω κόσμο.

Ηρακλής. Ήταν αρχαίος μυθικός ήρωας θεωρούμενος ως ο μέγιστος των Ελλήνων ηρώων. Γεννήθηκε στη Θήβα και ήταν γιος του Δία και της Αλκμήνης.

Μενοίκιος. Σφετεριστής του θρόνου των Αθηνών, που κατέλαβε την εξουσία  όταν ο Θησέας ταξίδεψε πολύ μακριά και στον κάτω κόσμο. Όταν επέστρεψε και οι

Αθηναίοι του γύρισαν την πλάτη απογοητευμένος έφυγε στη Σκύρο, όπου είχε πατρικά κτήματα και κοντά στον συγγενή του βασιλιά Λυκομήδη. Όταν ο Λυκομήδης κάποια μέρα πήγε να του δείξει τα κτήματά του ,τον έσπρωξε στον γκρεμό και σκοτώθηκε .

Λυκομήδης Βασιλιάς της Σκύρου, ξάδελφος του Θησέα που τον σκότωσε στη Σκύρο φοβούμενος για την εξουσία του.

2.Τοποθεσίες

Τροιζήνα. Αρχαία πόλη, κοντά στο ομώνυμο χωριό και στο νησί του Πόρου. Ήταν γενέτειρα του Θησέα από την Αίθρα και το Βασιλιά Αιγέα.

Αθήνα. Η ξακουστή αρχαία πόλη της Αθήνας.     

Μέγαρα. Η αρχαία πόλη κοντά στη σημερινή στα δυτικά της Αθήνας, στο δρόμο προς την Κόρινθο.

Κηφισός. Ποτάμι έξω από την Αθήνα, που εκβάλει σήμερα κοντά στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Στα νερά του εξαγνίστηκε ο Θησέας από τους φόνους  που έκανε στους ληστές και τον Κρομμυώνιο  Κάπρο.

Αία. Μυθική χώρα πέρα από τον Εύξεινο Πόντο, που χώριζε το βορειοανατολικό τμήμα της Ευρώπης από το βορειοδυτικό τμήμα της Ασίας στη θέση της σημερινής Γεωργίας και δυτικά του όρους Καύκασος. Ταυτίζεται με την Κολχίδα και με τη χώρα των Αμαζόνων. Ήταν πλούσια περιοχή λόγω της γεωργίας της αλλά κυρίως για τα μεταλλεύματα χρυσού, σιδήρου και χαλκού.

Μαραθώνας. Η περιοχή γύρω από τη σημερινή πόλη της Αττικής

Κρήτη.   Η Ελληνική μεγαλόνησος που αναπτύχθηκε ο μεγάλος Μινωικός πολιτισμός με τις εκατό πόλεις.

Αργολίδα.  Περιοχή της Πελοποννήσου  ίδια όπως περίπου στη σημερινή εποχή.

Πνύκα.   Περιοχή του βράχου της Ακρόπολης,  όπου αργότερα την εποχή του Θησέα συγκαλούνταν η Εκκλησία του δήμου, δηλαδή η συνέλευση των Αθηναίων, από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ..  

Σκύρος. Το σημερινό νησί στην αρχαιότητα.       

3α. Ο μύθος

Ο Θησέας ήτανε γιός
Του βασιλιά Αιγέα,

Η Αίθρα η Τροιζηναία.

Μητέρα του η βασίλισσα

Τα παιδικά του χρόνια τα’ ζησε

Μακριά από την Αθήνα,

Από το φόβο των εχθρών
Μεγάλωνε στην Τροιζήνα.

Όταν οι Αθηναίοι διάλεξαν
Τον Αιγέα για βασιλιά,

Σανδάλια και ξίφος πλάκωσε
Κάπου με πέτρα πολύ βαριά.

Έδωσε τότε εντολή
Ο γιός του να τον ανταμώσει,

Όταν μπορέσει μοναχός

Το βράχο να σηκώσει.

Έφηβος όμως ξακουστός
Ήταν για την παλληκαριά του,

Τον θαύμαζαν όλοι οι γύρω του
Και για την ομορφιά του.

Γύρω στα δεκαέξη του
Η Αίθρα θα του δείξει,

Αυτά που ο πατέρας του
Καλά τα είχε κρύψει.

Με μια του μόνο κίνηση
Το βράχο θα υψώσει,

Παίρνει σανδάλια και σπαθί
Τον κόσμο να λυτρώσει.

Προς την Αθήνα σκότωσε
Πολλούς αγριανθρώπους,

Σίνη , Περιφήτη, Σκίρωνα
Λευτέρωσε τους δρόμους.

Σκότωσε και τον Κρομμυώνιο
Τον άγριο τον κάπρο,

Που των Μεγάρων ρήμαζε
Τον πλούσιο τον κάμπο.

Και τον Προκρούστη έβαλε
Στο ίδιο του το κρεβάτι,

Ήταν ψηλός και του’ κοψε
Τα πόδια και το κεφάλι.

Πέρασε κι από το Κηφισό
Και μπήκε στα νερά του,
Από τα κρίματα του.
Να ξαγνιστεί αφού λουστεί.

Μετά πήγε πια γελαστός
Και βρίσκει τον Αιγέα,

Που είχε για γυναίκα του

Τη Μήδεια από την Αία.

Η Μήδεια ετοιμάστηκε
Να τον δηλητηριάσει,
Γιατί φοβήθηκε πολύ
Το θρόνο μην αρπάξει.

Όμως την πήρε μυρουδιά
Τη μάγισσα ο Θησέας,

Και μόλις  το ξίφος έσυρε

Το γνώρισε ο Αιγέας.

Τότε η Μήδεια χάθηκε
Διώχτηκε από την πόλη,

Γιός και πατέρας έκαναν

Τη χώρα πιο μεγάλη.

Το Μαραθώνα απάλλαξε
Τις πόλεις της Αττικής,

Από το ταύρο που’ πιασε

Στην Κρήτη ο Ηρακλής.

Σκότωσε και το Μινώταυρο
Σώθηκαν τόσοι νέοι

Κορίτσια ,αγόρια όμορφα,

Ανάσαναν οι Αθηναίοι.

Ίδρυσε και τα Παναθήναια
Τις ξακουστές γιορτές

Και με αυτές την Αθηνά

Τιμούσαν μέρες πολλές.

Όλες τις πόλεις ένωσε
Γύρω από τ/ην Αθήνα,

Ακόμα και τα Μέγαρα

Σε κοινοπολιτεία.

Τον Ηρακλή βοήθησε
Να πάρει από την Ιππολύτη,

Τη ζώνη και την όμορφη

Την αμαζόνα  Αντιόπη.

Οι Αμαζόνες όρμησαν
Με τόξα να την πάρουν,

Πάνω στην Πνύκα  κλείστηκαν

Με τρόμο θα σαλπάρουν.

3β.Το τέλος του Θησέα

Όταν ήταν ο Περίθοος
Των Λαπίθων  βασιλιάς,

Τα βόδια του Θησέα έκλεψε

Μα  πιάστηκε μονομιάς.

Και στον καυγά που άναψε
Παρά λίγο να σκοτωθούν,

Όμως ο Θησέας κι ο Περίθοος

Ξαφνικά θ’ αγκαλιαστούν. 

Όταν αλληλοκοιτάχτηκαν
Με παρέμβαση θεϊκή,

Όταν τα όπλα βγήκανε

Ρίχτηκαν πάνω στη γη.

Ο Περίθοος έτσι  ο φίλος του
Τον βοήθησε να νικήσει,

Τους Κένταυρους που πήγανε

Να πάρουν την Ιππολύτη.

Μαζί οι δυο τους πήγανε 
Βαθιά μέσα στον Άδη,

Την Περσεφόνη σκόπευαν

Να βγάλουν απ’ το σκοτάδι.

Ήτανε τότε ο Περίθοος
Πολύ ερωτευμένος,

Την Περσεφόνη σαν τρελός

Την ήθελε ο καημένος.

Ο Άδης τους αντιλήφθηκε
Θα τους καλωσορίσει,

Όμως στο θρόνο  έπειτα

Της Λήθης  θα τους κολλήσει.

Ο θρόνος πέτρα  ριζιμιά,
Που επάνω της κολλούσαν,

Φίδια τους περικύκλωναν

Συνέχεια τους απειλούσαν.

Ο Ηρακλής που έφτασε
Τον Κέρβερο να αποκτήσει,

Το Θησέα μόνο κατάφερε

Απ’  το θρόνο να ξεκολλήσει.

Όταν και τον Περίοδο
Προσπάθησε ν’ αρπάξει,

Έγινε ένας χαλασμός

Αδύνατο να τον αποσπάσει. 

Ο Θησέας πια αποφάσισε

Κι έφυγε για το παλάτι,

Οι Αθηναίοι όμως αχάριστα

Του γύρισαν την πλάτη. 

Τον έδιωξε ο Μενοίκιος
Ο νέος   βασιλιάς,

Κι αυτός το δρόμο διάλεξε

Μιας ήπιας προσφυγιάς.

Εξάλλου οι  Διόσκουρο
Έτσι  θα τον τιμωρήσουν,

Για τη απαγωγή της αδελφής

Θα τον εξοβελίσουν.

Ανίσχυρος αναχώρησε
Στη Σκύρο καταλήγει,

Που  είχε κτήματα πολλά

Να βρει λίγη γαλήνη.

Εκεί του  έγιναν τιμές
Από το Λυκομήδη,

Που με χαρά τον φιλοξένησε

Μα ήταν μαύρο φίδι.

Ήτανε βλέπεις ο άρχοντας
Και βασιλιάς στη Σκύρο,

Που τρόμαξε μήπως άξαφνα

Του έπαιρνε το σκήπτρο.

Μια μέρα που τον πήγανε
Να δει τα κτήματα του,

Τον  γκρέμισε ο ξάδελφος

Από την κορυφή ενός βράχου.

       Το σκληρό τέλος του Θησέα  είναι παράδειγμα αχαριστίας και σκληρότητας από τους ευεργετηθέντες. Προς αυτούς , που οι πράξεις καλοσύνης, μεγαλείου και  προσφοράς του προς την πατρίδα και τους πολίτες ήταν υποδειγματικές. Μας φέρνει μελαγχολία η υποκρισία που επικρατούσε και επικρατεί  ανάμεσα στους ανθρώπους, που επιτείνεται όταν υπάρχουν κάθε είδους συμφέροντα και ανισότητες. Συμφέροντα οικονομικά, ανταγωνιστικά, ερωτικά και άλλα.

    

 

 

110.O MYΘΟΣ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥ -ΤΗΕ ΜΥΤΗ OF SISIPHUS

 

ΜΥΘΟΣ 5^ος

 

O ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥ

 

1.Πρόσωπα και ονομασίες του μύθου

 

Σίσυφος. Ήταν μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα της ελληνικής μυθολογίας. Ιδρυτής και βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, που στη συνέχεια ονομάστηκε Κόρινθος.

Αυτόλυκος. Γιος του θεού Ερμή. Παντρεύτηκε την Αμφιθέα ή τη Νεαίρα και απέκτησαν την Αντίκλεια, τη μητέρα του Οδυσσέα. Κόρη του Αυτόλυκου ήταν ακόμα η Πολυμήδη, μητέρα του Ιάσονα. Ζούσε στον Παρνασσό και έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία.

Ερμής. Ήταν ο αγγελιαφόρος των θεών.  Λειτουργούσε ως ψυχοπομπός, οδηγούσε δηλαδή τις ψυχές των νεκρών στον Άδη,  αλλά είναι και προστάτης των κλεφτών, των τυχερών παιχνιδιών και του εμπορίου. Πατέρας του ήταν ο Δίας και μητέρα του η Μαία, μια από τις Πλειάδες, 

Αντίκλεια. Η Αντίκλεια ήταν κόρη του Αυτόλυκου, που παντρεύτηκε τον Λαέρτη με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον μυθικό και «πολυμήχανο» Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης,

Οδυσσέας.    Βασιλιάς της Ιθάκης. Γιός του Λαέρτη και πατέρας του Τηλέμαχου. Ήταν βασικός ήρωας στις μάχες της Τροίας. Τιμωρήθηκε όμως για ασέβεια στους θεούς και έκανε δέκα χρόνια να επιστρέψει στην Ιθάκη αφού πέρασε πολλές δοκιμασίες. Τελευταία αυτή με τους μνηστήρες της γυναίκας του Κλυταιμνήστρας ,που θεωρώντας τον νεκρό την πολιορκούσαν για το θρόνο. 

Στην Ιλιάδα του Ομήρου, θεωρείται αυτός που μηχανεύτηκε τον Δούρειο Ίππο και έτσι αλώθηκε η Τροία.

Δούρειος. Είναι ο Δούρειος Ίππος. Το κούφιο ξόανο που μηχανεύτηκε ο Οδυσσέας και έτσι καταλήφθηκε η Τροία.

Δίας.  Ο πρώτος των θεών του Ολύμπου. Σύζυγος της Ήρας. Γιός του Κρόνου και της Ρέας. «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων».

Ασωπός Ήταν γιος του Ποσειδώνα και θεός του ομώνυμου ποταμού της Βοιωτίας. Όταν συνάντησε τον βασιλιά της Κορίνθου Σίσυφο ,ο Ασωπός τον ρώτησε ποιος απήγαγε την πανέμορφη κόρη του Αίγινα. Αυτός μαρτύρησε το Δία. Ο Ασωπός για να τον ευχαριστήσει, του χάρισε μια πηγή στην Ακροκόρινθο.

Αίγινα. Η ομορφότερη από τις είκοσι κόρες του θεού Ασωπού. Την έκλεψε ο Δίας, την πήγε στο νησί Οινόνη και μαζί της έκανε τον Αιακό .Επειδή δεν υπήρχαν υπήκοοι στο νησί, τα μυρμήγκια του νησιού ο Δίας τα έκανε ανθρώπους και τον Αιακό βασιλιά τους. Οι κάτοικοι αυτοί λόγω των μυρμηγκιών ονομάστηκαν Μυρμιδόνες.

Πλούτων.  Λεγόταν και Άδης. Θεός του κάτω κόσμου και γιος των Τιτάνων Κρόνου και Ρέας ,αδελφός του Δία.

Άδης. Ο κάτω κόσμος της αρχαιότητας. Εκεί που κατά την άποψη των αρχαίων κατέληγαν οι ψυχές  μετά το θάνατο. Έτσι όμως λεγόταν και η θεότητα που ήταν υπεύθυνη για τη λειτουργία του χώρου των νεκρών. Άλλη ονομασία του ήταν Πλούτωνας και ήταν αδελφός του Δία.

Άρης. Έλληνας θεός του πολέμου και ένας από τους Δώδεκα Ολύμπιους. Γιος του Δία και της Ήρας.

Περσεφόνη.  Κόρη της θεάς Δήμητρας και του αδελφού της Δία. Ο Άδης ή Πλούτωνας την ερωτεύτηκε και   την ζήτησε από τον Δία. Έτσι μια μέρα  με τη βοήθειά του την έκλεψε και την πήγε στον κάτω κόσμο. Η Δήμητρα, θεά της παραγωγής, θύμωσε και κατέστρεψε τα γεννήματα της γης, ώσπου έγινε συμβιβασμός με παρέμβαση του Δία. Με αυτόν  η Περσεφόνη ερχόταν έξη μήνες στον πάνω κόσμο για να ξυπνήσει τη φύση.

Μερόπη. Ήταν μια από τις Πλειάδες ,που παντρεύτηκε το θνητό βασιλιά της Κορίνθου Σίσυφου.

 

2.Τοποθεσίες

 

Έφυρα. Η παλιότερη  ονομασία της Αρχαίας Κορίνθου.

Κόρινθος.  Σημαντική αρχαία οχυρή πόλη κοντά στον Ισθμό, που χωρίζει την Πελοπόννησο από την υπόλοιπη Ελλάδα.

Τροία. Η πατρίδα του Πάρι. Η Τροία αποτελεί τη μυθική πόλη που τοποθετείται στη σημερινή Βορειοδυτική Τουρκία, πολύ κοντά στα στενά του Ελλησπόντου. Εκεί έγιναν οι περίφημες μάχες του Τρωικού Πολέμου, που περιγράφονται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Οινόη. Αρχαίος δήμος της Αττικής ,βόρεια της Ελευσίνας.

3.Ο μύθος

 

1ο επεισόδιο

Στην Κόρινθο που Έφυρα
Την έλεγαν πιο παλιά,
Το Σίσυφο είχαν άρχοντα
Πανέξυπνο βασιλιά .

Την εξυπνάδα απέδειξε
Σαν έπιασε ένα βράδι,
Αυτόν που του κατάκλεβε
Για χρόνια το κοπάδι.

Κλέφτης ήταν ο Αυτόλυκος
Γιός του Θεού Ερμή,
Που ο θεός τον δίδαξε
Κόλπα να μην πιαστεί.

Στα ζώα έκανε αλλαγές
Τους έβαφε το τομάρι,
Έτσι κανείς δεν μπόρεσε
Πίσω να του τα πάρει.

Ο Σίσυφος όμως πονηρός
Στο πέλμα θα τα μαρκάρει,
Μ’ ένα μονόγραμμα μικρό,
Το δράστη θα σταμπάρει.

Ο Αυτόλυκος παραδέχθηκε
Αυτή του την ατιμία,
Γι’ αυτό και του ετοίμασε

Καλή φιλοξενία. 

Τόσο πολύ τον μάγεψε
Που του’ δωσε για γυναίκα,
Την κόρη του την Αντίκλεια
Τη μάνα του Οδυσσέα.

Έτσι ο Οδυσσέας έγινε
Υπόδειγμα πονηρίας,
Όταν τον ίππο σκέφτηκε
Στην άλωση της Τροίας.


2ο επεισόδιο


Τότε ήταν που’ έκλεψε
Ο Δίας του Ασωπού την κόρη,
Την όμορφη την Αίγινα
Την πήγε στην Οινόη.

Ο Σίσυφος στον Ασωπό
Τον κλέφτη θα μαρτυρήσει,
Ως και τον τόπο που ο θεός
Την είχε εγκαταστήσει,

Ο Δίας θύμωσε πολύ
Και θα τον τιμωρήσει,
Από τον Πλούτωνα ζητά
Στον Άδη να τον κλείσει.

Όταν ο Άδης εκτέλεσε
Του Δία τη διαταγή,
Ο Σίσυφος οργάνωσε
Τρόπο για διαφυγή.

Ορμά στον Άδη, τον βουτά
Και τον αλυσοδένει,
Και με χαρά σφυρίζοντας
Στην Κόρινθο τον πηγαίνει.

Όμως στη γη αθάνατοι
Άλλοι πια δεν χωρούσαν,
Στον Άδη έτσι οι ζωντανοί
Χώρο αναζητούσαν.

Ο Άρης, που στα ανάκτορα
Του Σίσυφου ζυγώνει,
Για να λυθεί το πρόβλημα
Τον Άδη λευτερώνει.

Το Σίσυφο ο Άδης διέταξε
Να τον ακολουθήσει,
Εκείνος όμως σκαρφίστηκε
Κόλπο για να γυρίσει.

Τρόπο να στείλει μήνυμα
Στη γυναίκα του θα φροντίσει,
Έλεγε να μην του κάνει τελετές
Και γρήγορα θα γυρίσει.

Στον Άδη όταν κατέβηκε
Πήγε στην Περσεφόνη,
Με δάκρια ζήτησε στη γυναίκα του
Να φύγει τη Μερόπη.

Της είπε:

Δεν έκανε η γυναίκα μου
Τα πρέποντα να με τιμήσει,
Πρέπει να πάω να της πω
Τα έθιμα να τηρήσει.

Η Περσεφόνη ευκολόπιστη
Θα του το επιτρέψει,
Μα ο Σίσυφος δεν σκόπευε
Πίσω να επιστρέψει.

Γρήγορα όμως ο Ερμής
Τον έφερε στον Άδη,
Οι δε κριτές θα κρίνανε
Το κάθε του ψεγάδι.

Του έβαλαν σκληρή ποινή
Ώστε πρωί και βράδι,
Να σπρώχνει ένα τεράστιο
Ογκόλιθο στο σκοτάδι.

Τον έσπρωχνε στον ανήφορο
Να φτάσει στην κορφή,
Μα λίγο πριν το στόχο του
Κυλούσε στην αρχή.

Άδοξα έτσι τέλειωσε
Tου Σίσυφου η πολιτεία,
Στο τέλος επικράτησε
Η τάξη κι η ευνομία.

 

Συμπέρασμα: Η εξυπνάδα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν είναι δημιουργική και όχι καταστροφική.

     Ο μύθος συμβολίζει την συνεχή και αδιάλειπτη προσπάθεια του ανθρώπου, που την επαναλαμβάνει η διάδοχη γενιά, αμφισβητώντας την προηγούμενη,  σπρώχνοντας το δικό της ασήκωτο βράχο της ζωής.

 

 

          

 

Παρακαλώ πολύ τα σχόλιά σας.

ΜΟΛΙΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΑΠΛΗ ΛΑΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ. ΘΑ ΤΗ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΜΕ ΑΡΙΘΜ.98 ΤΙΤΛΟ .AN YΠΑΡΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΠΟ ΦΟΡΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ.

108.THE MYTH OF CASSANDRA AND APOLLO -O ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΜΥΘΟΣ 4^ος

 Η ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ-CASSANDRAS AND APOLLO MYTH

WITH ENGLISH TRANSLATION

1.Πρόσωπα και ονομασίες του μύθου

Κασσάνδρα. Ήταν κόρη του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Εκάβης. Ο θεός Απόλλων έδωσε στην Κασσάνδρα το χάρισμα της μαντικής και ζήτησε ως αντάλλαγμα τον έρωτα της. Η Κασσάνδρα δεν του τον έδωσε και ο Απόλλων την καταράστηκε να μην γίνονται πιστευτές οι μαντείες της.

Απόλλων. Ένας από τους 12 θεούς του Ολύμπου. Θεός του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας.

Δούρειος Ίππος. Ξύλινο ομοίωμα αλόγου, που ήταν κούφιο από μέσα . Το επινόησε ο Οδυσσέας και το κατασκεύασε ο Επειός. Το ξόανο αυτό επέτρεψαν οι Τρώες να μπει στην πόλη και ήταν η αφορμή της τελικής επικράτησης των Αχαιών. Τη νύχτα βγήκαν έξω  από το άλογο οι εκατό επιφανείς ήρωες Αχαιοί,άνοιξαν τις πύλες του κάστρου και ορμώντας εξόντωσαν τους Τρώες παίρνοντας την Ελένη.

Πάρις.Ο όμορφος γιός του Πρίαμου που λεγόταν και Αλέξανδρος. Η αρπαγή της ωραίας Ελένης και του θησαυρού του συζύγου της βασιλιά της Σπάρτης Μενέλαου απ' αυτόν, ήταν η αφορμή της καταστροφής της Τροίας.

Πρίαμος. Βασιλιάς της Τροίας. Πατέρας του Πάρι, του Έκτορα, του Διήφοβου, της Κασσάνδρας και πολλών άλλων παιδιών.

Δίας. Ο πρώτος των θεών του Ολύμπου. Σύζυγος της Ήρας. Γιός του Κρόνου και της Ρέας. «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων».

Αφροδίτη. Η θεά του έρωτα, της ομορφιάς, και της τεκνοποίησης. Σύζυγος του θεού Ήφαιστου.

Ελένη. Η πανέμορφη σύζυγος του βασιλιά της Σπάρτης Μενέλαου.H αρπαγή της από τον πρίγκηπα της Τροίας Πάρι, ήταν η αφορμή του αιματηρού δεκαετούς πολέμου, που περιέγραψε ο Όμηρος στην Ιλιάδα.

Ήρα. Σύζυγος του Δία, κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Ήταν η θεά του γάμου , που ζήλευε τον άνδρα της το Δία για τις απιστίες του.

Αθηνά. Θεά της σοφίας, της χειροτεχνίας, της τέχνης, του πολέμου, της διπλωματίας, της ύφανσης, της ποίησης, της ιατρικής, του εμπορίου και της στρατηγικής.

2.Τοποθεσίες

Ίλιον ή Τροία. Η Τροία ή Ίλιον αποτελεί τη μυθική πόλη, που βρισκόταν στη σημερινή Βορειοδυτική Τουρκία, πολύ κοντά στα στενά του Ελλησπόντου.

Xώρα των Τρώων. Πολλοί λένε ότι ήταν ένας λαός που ήλθε στην περιοχή της δυτικής Μικράς Ασίας γύρω στο 2300 π.Χ. Άλλοι τους περιγράφουν ως Φρύγες (λαός στα κεντρικά και βόρεια της Μικράς Ασίας, τον Εύξεινο Πόντο μέχρι τη σημερινό Ικόνιο).

Όλυμπος. Το βουνό κατοικία των δώδεκα θεών, που βρίσκεται στη σημερινή Πιερία της Κεντρικής Μακεδονίας..

3.Ο μύθος

Η Κασσάνδρα ήταν πριγκίπισσα

Στη χώρα της το Ίλιο,
Ήταν πραγματικά κι αληθινά
Η πιο όμορφη στο Βασίλειο.

Το θεϊκό Απόλλωνα
Θάμπωσε η ομορφιά της,
Με παρακάλια ζήταγε
Να έχει τον έρωτα της.

Για να πετύχει το σκοπό
Την κόρη να κατακτήσει,
Της είπε πως τη μαντική
Την τέχνη θα της χαρίσει.

Όμως όταν της έμαθε
Ότι της είχε τάξει,
Τον έρωτα που περίμενε
Αυτή θα τον ξεχάσει.

Ο ευεργέτης θύμωσε
Εκδίκηση θα γυρέψει,
Ένα φιλί της έδωσε
Που θα την καταστρέψει.

Με το φιλί στο στόμα της
Κατάρα θα της φυτέψει,
Όσες μαντείες έκανε
Κανείς να μην πιστέψει.

Απειλή στους Τρώες έλεγε
Είναι ο Δούρειος Ίππος,
Κανείς όμως δεν την πίστεψε
Κι ήλθε ο μεγάλος θρήνος.

Τον κίνδυνο τον προέβλεψε
Γι’ αφανισμό της Τροίας,
Την ώρα που γεννήθηκε
Κι ο Πάρις ο ταραξίας.

Έτσι απ’ την κούνια πρότεινε
Το βρέφος να εξαφανίσουν,

Κι ο Πρίαμος προτίμησε

Σε δάσος να τ’ αφήσουν.

Λύκαινα το γαλούχησε,
Το ανάθρεψαν βοσκοί
Κι ο Δίας του αποκάλυψε
Τη φύτρα του τη φυσική.

Ο Πάρις ήταν όμορφος
Σα να’ τανε θεός
Κι απ’ του Ολύμπου τις θεές
Κριτής αποδεκτός.

Μα όταν θεά τον ώθησε
Να κλέψει την Ελένη,
Η Κασσάνδρα στο χρησμό
Βγήκε δικαιωμένη.

Η Τροία καταστράφηκε
Χάθηκαν παλληκάρια,
Μανούλες χαροκάηκαν
Όλα γίναν ρημάδια.

       Από το μύθο αυτό προέκυψε και η έκφραση <<Μην ακούτε τις Κασσάνδρες>> δηλαδή μήν ακούτε αυτούς που προβλέπουν δεινά και αρνητικές εξελίξεις,  αγνοείστε τους .Όμως αυτό είναι άτοπο  ως επικίνδυνος εφησυχασμός ,γιατί όπως συνέβη με χρησμούς  της Κασσάνδρας, όπως αυτός της άλωσης της Τροίας, αυτοί μπορεί να βγουν αληθινοί και να δημιουργήσουν αρνητικές ή και καταστροφικές εξελίξεις.

   Στο μύθο από την άλλη μεριά βλέπουμε και αθέτηση υπόσχεσης της Κασσάνδρας προς τον Απόλλωνα, ως αποτέλεσμα της δίψας της για μάθηση. Η δίψα αυτή όμως την ώθησε σε δόλιο τρόπο ικανοποίησής της. Έχοντας δηλαδή γνώση της ανισότητας  της θέσης θνητής και πανίσχυρου θεού, αυτή προτίμησε  την τιμωρία παρά τον ενδοτισμό σε μια ερωτική σχέση, που δεν είχε το στοιχείο της αμοιβαίας έλξης και σωστά έπραξε.

Όμως η εξαπάτηση, με την έννοια του σκοπού που αγιάζει τα μέσα(δόλιο ψέμα) προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος , που ήταν η εκμάθηση της μαντικής τέχνης, είναι και αυτή κατακριτέα. Ο μύθος αυτό διδάσκει.

The myth of Apollo and Cassandra

English language

1.Characters and names of the myth

Cassandra.Cassandra was the daughter of King Priam of Troy and his queen consort,Hecuba.The god Apollo gave Cassandra the gift of prophecy ,asking for her love in return,Cassandra refused him,and so Apollo  cursed her so that her prophecies would never be believed.

Apollo.One of the 12 gods of Olympus.God of light  patron of the arts and of prophecy.

Trojan Horse.Was a hollow wooden statue of a horse.It was devised by Odysseus and constructed by Epeius.The Trojans allowed  this wooden image to enter  the city,and it became the catalyst for the final victory of the Achaeans.During the night,a hundred prominent Aechean heroes  emerged from the horse,opened the gates of the fortress,and charging forword,they exterminated  the Trojans and took Helen back.

Paris.Τhe beautifulnson of Priam,also known as Alexandros.The abducction of Helen the Beautiful (Helen of Troy)  and the theft of the treasure of her husband, Menelaus,King  of Sparta,was the cause of the detruction of Troy.

Priam.King of Troy.Father of Paris,Hector,Deiphobus,Cassandra and many other children

Zeus.The first among  the gods of Olympus.Husband of Hera.Son of Kronus and Rhea.Father of gods and men.

Aphrodite.The coddess of love,beauty,and procreation.Wife of the god Hephaestus.

Helen.The exquisite wife of Menelaus ,King of Sparta.Her seizure by Paris,the Prince of Troy ,sparked  the bloody decadelong war chronicled by Homer in the Iliad.

Hera.Wife of Zeus ,daughter of Cronus and Rhea.She was the goddess of marriage ,who was jealous of her husband Zeus for his infidelities. 

Athena.Goddess of wisdom,craftmanship,art,war,diplomacy,weaving,poetry,medicine,commerce, and strategy

2.Locations

Ilion(Troya).It is the mythical city located in what  is now nortwestern Turkey ,very close to the Hellespont straits.

Τhe land of Trojans.Many claim  they were a people who arrived  in the region of western Asia Minor around.2300 B.C.Others  describe  them as Phrygians (a people of the central and nothern  parts of Asia Minor,from the Euxine Sea  to present-day Kony).

Olympus.The mountain ,home of the twelve  gods,located in present-day Pieria of Central Macedonia.

Cassandra was a princess
In the land of Ilion,
She was truly and honestly
The most beautiful in the Kigdom

Divine Apollo was dazzled
By her beauty's light,
With pleas he sought her love,
Both dayand night

To reach his goal and win her heart,

To make the maiden his,

He promised he would grant  her

then the art of prophecies.

But once he taught he all he'd vowed

The secret of his part

She then forgot the love she'd pledged

And terned away his heart.

Τhe benefactor's wrath is grown,

Revenge is what he'll seek,

A kiss he gave,his seeds  are sown,

To leave her ruined and weak.

With a kiss upon her lips,

A curse he'll surely sow,

So all her future prophecies,

No soul shall ever know.  

A threat to the Trojans ,she cried,
It is the Wooden Horse!
But no one believed her word, 
And so came the great lament.

She foresaw the danger,
Troy's utter devastation,
In the very hour he was born:
Paris,the troublemaker.

From the cradle,they decreed
That  the babe should pass away,
But Priam chose a milder deed,
In the forest ,let him stay.
 

By a she-wolf he was nursed,
By shepherds he was reared,
Till Zeus revealed his noble birth,
And his true kin appeared.

Paris was  of beauty rare,

Like a god to behold,

And by Olympus goddesses,

As their judge he was enrolled.

But when a goddess urged him on

To steal Helen away,

Cassandra's omen was fulfilled

On that fateful day.

Troy was leveled to the ground,

Brave young men were slain,

Mothers grieved in sorrow deep,

Only ruins now remain.