Translate

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2020

89.ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΜΑΚΡΙΑ-Διασκευή πάνω στο ποίημα του Dylan Tomas

ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΜΑΚΡΙΑ

 

Διασκευή του Παναγιώτη Γ.Παπαδέλλη

Πάνω στο ποίημα του Dylan Tomas

I have longed to move away.

 

Θέλω να φύγω να φύγω μακριά,

Απόσταση να πάρω από το ψέμα,

Από των φόβων των παλιών το σπαραγμό

Που μεγαλώνει όσο έρχεται το γέρμα.

 

Σέρνεται  το φως πάνω απ’ τους λόφους

Κι άλικο μέσα στα  κύματα  βουτά,

Τρίτωνες προσπερνά  και Νηρηίδες 

Στο αέναο  του μνήμα ξενυχτά.

 

Θέλω να φύγω, να φύγω μακριά

Από τις ψεύτικες να βγω φιλοφρονήσεις,

Απ’ τα  τραγούδια ,την ηχώ των ξωτικών,

Που βγάζουν στα χαρτιά μου  αντιχήσεις.

 

Θέλω να φύγω, να φύγω μακριά

Αλλά φοβάμαι η αξόδευτη ζωή μου,

Μην ξοδευτεί σε μια κροτίδα από παλιά

Στέρεψε πιά  η αντοχή μου.

 

Οι ώρες αγωνίας  με σκοτώνουν,

Μισότυφλος θα μείνω, αν τσακιστώ,

Το ψέμα της παμπάλαιας κροτίδας

Ίσως ν’ αποδειχτεί  πως ήταν το σωστό.

 

Ούτε της νύχτας ο αρχαίος τρόμος  ,

Το σούφρωμα  χειλιών στ’ ακουστικό,

Ο χωρισμός του σκούφου απ’ τα μαλλιά μου

Θα μ’ έριχναν  σε  κρεβάτι μαλακό.

 

Αν πέθαινα μαζί τους δε με νοιάζει

Μα o νους  μου έχει κλονιστεί,

Αν είναι αλήθεια ή είναι η μοίρα,

Στα δυο η σκέψη μου έχει μοιραστεί.

 

 

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2020


88.Αιολικοί στίχοι

Απ’ το διάσελο του Όρδυμνου σαν περάσεις,
Στάσου ν’ αφουγκραστείς  τη νύχτα.
Άνοιξε τ’αυτιά σου και θ’ακούσεις
Επίμονους απόκοσμους ψίθυρους της γης.
Μην τρομάξεις όμως, είναι μούσες,
Που έρχονται να υψώσουν ύμνους
Πάνω απ’τις σκόρπιες πέτρες των ωδίνων
Της   αρχέγονης δημιουργίας.
Τους ύμνους που  μπερδεύονται σε ένα
Εξαίσιο ρετσιτατίβο  με το θρήνο
Της χαροκαμένης Καλλιόπης.
Το διάφανο Λεσβιακό φεγγαρόφωτο
Εξαγνίζει, θεοποιεί όλες τις εικόνες
Του γύρω σεληνιακού τοπίου .
Μαζί  τους αγιοποιεί κι αυτές
Τις γραμμόσυρτες  επίμονες πικροδάφνες.
Που φαίνεται πως κάποιο μεταφυσικό χέρι τις έσπειρε
Στις μισγάγκειες των στεγνών λοφοπλαγιών.
Κι οι νεροσταλιές του ευχέλαιου
Της Μονής Υψηλού, που τις κρατούν ζωντανές,
Ανέλαβαν  και τη μουσική επένδυση
Ψάλλοντας αλληλούια στο απέραντο
Μουσείο  του  τοκετού της φύσης.
Τέλος οι παράλληλοι ασταμάτητοι
Αιγαιοπελαγίτικοι  αέρηδες
Που περνούν πάνω απ’τα αρμυροκάμπια tου Γαββαθά
Ενώνονται μαζί τους ,ανακατεύονται ,
Kαι γίνονται φωνές της γης.
Ύστερα φτάνουν ώσαμε τα πετροκκλήσια
Των  μοναχικών βιβλικών Άη Λιάδων,

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020

87.Ποίηση Dylan Tomas THE HAND THAT SIGNED THE PAPER



87.ΠΟΙΗΣΗ DYLAN TOMAS

THE HAND THAT SIGNED THE PAPER

ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΥΠΈΓΡΑΨΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ

To χέρι που υπέγραψε το χαρτί ,έκαψε την πόλη.
Τέσσερα κυρίαρχα δάχτυλα φορολόγησαν την ανάσα,
Διπλασίασαν το θάνατο και άφησαν μισή τη χώρα.
Αυτοί οι πέντε βασιλιάδες,έγιναν ο βασιλιάς του θανάτου.

Το δυνατό χέρι, οδηγεί σε ένα γυρτό ώμο.
Του δάχτυλου οι αρθρώσεις είναι γεμάτες κιμωλία.
Η πένα χήνας έβαλε τέλος στο φονικό,
Γιατί έβαλε ένα τέλος στην κουβέντα.

Το χέρι που υπέγραψε τη συνθήκη, έφερε έναν πυρετό,
Θέρισε η πείνα ,ήρθαν και οι ακρίδες.
Δυνατό είναι το χέρι που έχει εξουσία
Πάνω στον άνθρωπο, με ένα κακογραμμένο όνομα.

Οι πέντε βασιλιάδες υπολογίζουν το θάνατο, αλλά δε μαλακώνουν
Το κουκούδι της πληγής, ούτε χτυπούν το μέτωπο.
Ένα χέρι κυβερνά το κρίμα, όπως ένα χέρι τον ουρανό.
Τα χέρια δεν έχουν δάκρια να χύσουν.


Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

85.ΣΚΩΠΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ-Ο ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ-Παναγιώτη Γ.Παπαδέλλη


85.O ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ


Τον καιρό της αφθονίας
Ζούμε μέρες αγωνίας,
Μεσ’τα σπίτια κλειδωμένοι
Μακριά κι αγαπημένοι.

Απ’την Κίνα ο ιός
Κορωνάτος ζωηρός,
Μεσ’ τη γυάλα στριμωγμένος
Βρήκε τρύπα θυμωμένος.

Άρχισε μεγάλο πάρτυ
Βγήκε έξω πήρε χάρτη,
Πέρασε τον Ιορδάνη
Με σκοπό να μας πεθάνει.

Μέχρι να του βάλουν φόλα
Θα μας φάει η καραμπόλα,
Με το τι και με το πως
Μεταδίδετ’ ο ιός.

Για το μαύρο μας το χάλι
Η αλόγιστη σπατάλη,
Φτύσαμε το περιβάλλον
Και το φταίξιμο στον άλλον.